Badania i Rozwój: Elastyczność - IFCAMS

„Elastyczność istniejących bloków energetycznych przy ograniczonych nakładach inwestycyjnych”

Projekt jest realizowany przez konsorcjum składające się z firm: Rafako S.A. – jako Lidera, Energoprojektu Katowice S.A., Tauronu Wytwarzanie S.A. oraz partnerów naukowych – Politechniki Śląskiej i Politechniki Krakowskiej.

Rosnący udział odnawialnych źródeł energii w miksie energetycznym Polski oraz innych krajów Unii Europejskiej powoduje, że sektor energetyczny staje przed nasilającym się problemem obniżonej opłacalności eksploatacji bloków węglowych. Obecnie w celu zapewnienia wymaganej rezerwy na wypadek nieprzewidzianego ograniczenia produkcji OZE duża część jednostek konwencjonalnych musi być uruchomiona w okresach, w których rynkowa cena energii elektrycznej jest niższa od kosztu zmiennego jej wytworzenia. Z drugiej strony rosnący udział OZE przyczynia się do konieczności okresowego wyłączania bloków lub ich utrzymywana w gorącej rezerwie, co jest z kolei kosztowne z uwagi na koszty dodatkowych uruchomień oraz większe niż do tej pory koszty remontów.
W ramach realizacji niniejszego projektu proponuje się:
  • zastosowanie rozwiązania poprawiającego ekonomikę pracy konwencjonalnych jednostek wytwórczych poprzez zwiększenie elastyczności ich pracy
  • oraz obniżenie aktualnego minimum technicznego.
Skutkiem realizacji przedsięwzięcia będzie:
  • możliwość zmniejszonej produkcji energii elektrycznej w czasie doliny cenowej i obniżenie w ten sposób straty związanej z koniecznością wytwarzania elektryczności poniżej kosztów zmiennych. Przewiduje się, że proponowane rozwiązanie pozwoli na obniżenie minimum technicznego bloków w szczególnych przypadkach do poziomu ok. 25% mocy znamionowej.
  • możliwość zapewnienia wymaganej rezerwy mocy dla systemu elektroenergetycznego przy wykorzystaniu mniejszej liczby bloków.
  • Poprzez zwiększenie elastyczności część konwencjonalnych jednostek wytwórczych utrzymywanych obecnie w gorącej rezerwie będzie mogła być wyłączona przyczyniając się jednocześnie do większego wykorzystania OZE.


Mając na uwadze korzyści wynikające z implementacji proponowanej technologii przewiduje się, że jej głównymi odbiorcami będą elektrownie węglowe klasy 200 i 360MW zmagające się z problemem nieoptymalnej eksploatacji bloków.

Wartość projektu realizowanego przez Konsorcjum to 9 599 511,11 zł, w tym dofinansowanie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju to 5 710 961,27 zł.